Transcript van de volledige aflevering

Transcript van bijschrift; Voor de leesbaarheid zijn regeleinden gecombineerd.

00:00 — Hoogtepunten van de opening

We hadden een kantooraffaire. Dat klopt, ik ben gestopt. Ik stopte. Ik neem ontslag. Ik ga met pensioen. Maar zet ze voor de vreemdelingen en kijk of ze daadwerkelijk hun portemonnee tevoorschijn halen en betalen.

00:14 — Maak kennis met Nidhi en Miguel

Hallo en welkom bij de Be Sunset-podcast. Vandaag hebben we een heel bijzondere gast. Het is de enige echte Nidhi Patel, ontwerper van Be Sunset, die ons de designermindset gaat vertellen. En we gaan een zeer zeldzame blik werpen op wat er nodig is om van een modemerk een ontwerper te maken in 2026. Nidhi, welkom. Hallo, Miguel. Hallo, ik ben Nidhi. Ik ben zo opgewonden om je de reis van mijn ontwerpproces te laten doorlopen en hoe mijn geest werkt. Dus Nidhi, voor degenen onder jullie die het niet weten: Nidhi is mijn vriendin en ik ben Nidhi's vriend.

We zijn al 10 jaar samen en een van de meest voorkomende vragen die mensen ons stellen tijdens etentjes of uitjes met vrienden gaat over ons werk, over ons bedrijf. Mode is iets waar iedereen deel van wil uitmaken en we proberen wat inzichten te geven en jullie allemaal, ons hele publiek, te verwelkomen in onze prachtige wereld.

01:13 — Quick-fire: kleden om op te vallen

Nu, Nidhi, een paar snelle vragen. Natuurlijk. Kom maar op. Wiens kledingkast zou je stelen als je kon? Dat is een moeilijke. Ik zet je ter plaatse. O ja, dat ben je. Ik denk dat dat Miranda Priestly is van Devil Wears Prada. Haar garderobe is geweldig. Be Sunset is voor een vrouw die de zin afmaakt, die niet bang is om op te vallen. Ik bedoel, het gaat allemaal om de texturen, de details, het uitkijken. En daar gaat het om. Het is een definitie van wie ik ben als persoon. Ja, dat is in orde.

En dat zie ik ook veel terug bij onze klanten. We brengen af ​​en toe tijd door in onze winkel in Sotogrande en je ziet onze klanten, ze hebben zoveel zelfvertrouwen en weten wat ze willen. En dat merk je echt. Het is bijvoorbeeld grappig dat wanneer je jongere klanten krijgt, zoals 14, 15 jaar oud, ze zeggen: mam, laten we gaan, toch? Omdat het voor hen gewoon een merk is dat ze niet kennen. Hun vrienden hebben het niet goedgekeurd. Ze weten niet of het leuk is of niet. Terwijl hun moeders hun hele leven hebben geleefd.

En met hun moeders bedoel ik deze vrouwen van 30, 35 jaar oud, professionals, waarschijnlijk leidinggevenden die echt heel goed weten wat ze willen. En ze zeggen: ik vind dit leuk en het kan me niet schelen wat iemand anders gaat zeggen. Precies. En ze houden van mode, daar draait het om. Super, super dappere vrouwen die niet bang zijn om gezien te worden, dat maakt het zo speciaal. Dat klopt.

02:53 — Waar de ontwerpreis begon

Misschien heb je me het verhaal verteld over hoe je voor het eerst kennis maakte met mode. Waarom vertel je het niet aan iedereen? Nou, ik zou zeggen dat ik niet eens een tiener was. Ik was als een jong meisje dat geobsedeerd was door poppen. En mijn passie was elke dag hoe ik er een andere outfit uit laat zien waar ik mijn pop mee aankleed. Dus soms maakte ik zelfs helemaal opnieuw een compleet nieuwe outfit, zodat ze er als het ware verkleed uitzag. En dat was mijn passie, al vanaf die leeftijd. Vanaf welke leeftijd zou je zeggen? Ik zou zeggen dat ik ongeveer acht jaar oud was.

Acht jaar oud. Ja. Ja. Dus je was acht jaar oud. Waar was je op dat moment? Ik was in Gujarat en de mode was in India. Het is in India. En mode was op dat moment nog niet zo belangrijk. Je kunt je voorstellen dat het voor mij het allerbelangrijkste was om naar Hannah Montana te kijken. Ik voelde me op dat moment zo aangetrokken tot de mode van soortgelijke shows. En ik dacht: oh, ik ben het Hannah Montana-meisje. En ik zou mijn Barbie helemaal zo laten verkleden. Dat is geweldig.

Dus je maakte kennis met mode door Hannah Montana en Western TV uit India. Dat is geweldig. Indiase mode is zo anders dan de westerse mode. En op dat moment leek mode nog steeds een introductie in de Indiase cultuur. Indiase mode is compleet anders dan de westerse mode. Nu is het coöperatief, je weet wel, heel goed samenwerkend. Koel. Dat is cool.

04:31 — Van zonsondergang in Bombay tot zonsondergang

Dus mensen kennen Be Sunset. Zij kennen in ieder geval de Be Sunset van nu. Maar Be Sunset is niet altijd geweest wat het nu is. Dus wat was de allereerste versie van Be Sunset? Hoe zag het eruit? De allereerste versie van Be Sunset bestond uit accessoires, sieraden. Dus gezien het feit dat ik een Indiase cultuurachtergrond heb, zijn we erg bezig met accessoires voor onszelf. En dat is een groot deel van onze cultuur, en dat doe ik voor mezelf. Ik draag zwaar accessoires. En dat is wat ik in de Be Sunset heb gebracht.

Ik dacht: hoe maken we deze mode zonder zoveel te investeren in de kledingvoorraad? En dat was voorheen Be Sunset. Dat klopt. Omdat veel mensen niet weten dat Be Sunset met sieraden begon. Ja. En eigenlijk heette Be Sunset aanvankelijk Bombay Sunset. Ja. En ik vind dat een super leuk verhaal omdat we het Bombay Sunset noemden omdat het merk in eerste instantie ons liefdesverhaal was. En we hebben elkaar ontmoet in Bombay, toch? Ik was daar voor werk, jij was daar ook voor werk, we hebben elkaar ontmoet. En voor ons... We hadden een kantooraffaire.

Dat klopt, dat klopt. Bombay Sunset was dus een verhaal over liefde en het betekende veel voor ons. Maar we ontdekten dat mensen Bombay in de naam zagen. Ze hebben het volledig verkeerd begrepen. En ze dachten gewoon dat we een Indiase goederenverkoper waren. Weet je, ze dachten gewoon dat we naar India gingen, we kopen producten en verkopen ze in Europa, wat een compleet understatement is van al het creatieve werk dat achter de schermen plaatsvindt. Ja. Daarom hebben we besloten de naam te veranderen in Be Sunset. Ongeveer tegelijkertijd zijn we overgestapt op kleding en we maken nog steeds sieraden.

Maar het is een kleiner deel van ons bedrijf, omdat kleding echt de creativiteit van Nidhi laat schijnen.

06:28 — Klein beginnen en het idee valideren

Vertel me eens over die eerste dagen van Be Sunset. Waar hebben we eerst geld aan uitgegeven? Ik denk dat meer dan waar we geld aan uitgeven het idee was dat Miguel aan zijn MBA in IE begon en we waren aan het brainstormen en ik dacht: ik wil dit echt doen. En hij was super enthousiast om na zijn MBA aan zijn nieuwe hoofdstuk te beginnen. En we deden ons eerste experiment in IE in de cafetaria van de universiteit. En ik was overweldigd door de reactie die we kregen. We hebben geen grote inventarisatie gedaan of zoiets.

We wilden gewoon heel graag zien hoe klanten reageren op het vakmanschap van de sieraden. Het waren allemaal heel bijzondere sieraden. En we hadden het gevoel dat het ons eerste grote optreden was, want natuurlijk kocht iedereen het en we waren zo blij met: wauw, dat klopt. We zaten dus op de IE Business School in Madrid en we wilden de aansluiting van onze producten op de markt valideren.

Dus we dachten oké, we gaan geen maanden en veel geld besteden aan het ontwikkelen van het ontwerpen van onze eigen collectie van 80 stuks waarvan we niet weten of mensen het leuk zullen vinden, want een van de principes die mij bij IE is geleerd is dat het snel en goedkoop mislukt, zoals of het gaat werken of niet, maar weet het gewoon snel en maak er mee klaar. Dus we dachten: laten we producten vinden die lijken op wat we willen doen. Niet hetzelfde. Laten we ze gewoon aan de mensen voorleggen en kijken of ze het echt leuk zullen vinden.

En hoe je weet of iemand iets echt leuk vindt, is niet als je vriend of je moeder je vertelt dat dit leuk is omdat ze van je houden of dat ze dat altijd zullen zeggen. Maar zet ze voor de vreemdelingen en kijk of ze daadwerkelijk hun portemonnee tevoorschijn halen en betalen. En ik herinner me het gevoel dat we de taxi kregen. We hadden veel, je weet wel, dingen tentoonstellen, rekwisieten, dozen en zo. Ik was die dag echt heel zenuwachtig, want weet je, al mijn klasgenoten zouden me dit in de kantine zien doen.

Ik herinner me dat we niet om toestemming van de school vroegen voor het geval ze nee zeiden. Dus laten we sorry zeggen, zeg geen nee. En we hebben veel verkocht. Het was gek. Ik bedoel, we hebben veel verkocht. We verkochten op één dag zo'n achthonderd euro met een tafel met willekeurige sieraden in de schoolkantine. Ik zal zeggen dat het een succes was. Wij dachten dat hier een markt voor was. Dat was het helemaal. Ik was echt verrast om dat te zien. En ik had zoiets van: ja, geef me meer zelfvertrouwen om nog meer en beter te doen. Dat klopt.

09:09 — Creatieve invloeden en draagbare kunst

Welk modemerk bewonder je nu echt? Wie denk je dat er iets op tafel brengt en iets goeds doet? Ik zou zeggen dat ik er op dit moment een paar op mijn toplijst heb staan. Eén daarvan is boerderij Rio. Ik hou van de kleuren en de creativiteit die de modewereld op dit moment met zich meebrengt, want dat is ook helemaal mijn stijl. Dan is de tweede Zimmermann. Oh, mijn God, het vakmanschap en de details die ze erin hebben gestopt. Ik krijg altijd kippenvel als ik die collectie zie. En de derde is Cult Gaia.

Ik hou van de structuur, het spel met de silhouetten en de texturen die ze erin brengen. Het is iets dat ik bewonder en ik neem het ook altijd als inspiratie voor onze Be Sunset. Ze doen geweldig werk, deze merken. Ja, dat zijn ze. Ik zou het ook graag willen weten, omdat ik bedoel dat je ze bewondert, maar je hebt duidelijk je eigen creatieve kijk op de dingen, toch? Hoe zorg je ervoor dat je ontwerpen trouw blijven aan jezelf?

Ik denk dat het heel persoonlijk is, omdat elk merk en ontwerper ontwerpen en details bedenkt, die voor hen heel persoonlijk zijn. Iedereen heeft zijn eigen unieke smaak en creativiteit, waardoor elk merk heel individueel van elkaar verschilt. En daarom zou ik me door hen laten inspireren, omdat ik echt dol ben op wat ze met mode doen. En voor mij vind ik het geweldig dat mode net als kunst is. Als je het draagt, is het alsof je kunst draagt. En dat maakt mij uniek en anders dan de andere merken.

10:49 — Wandtapijten, jacquard en textuur

Dat klopt. Dus welk materiaal, je noemde materiaal, door welk materiaal ben je momenteel geobsedeerd? Oh, tapijt en jacquard. Ik draag een van de stukken uit onze herfst-wintercollectie en ik ben dol op de texturen ervan. Het voelt gewoon zo mooi en zoals de details. Ik hou meer van de details, zoals ik hou van de speelsheid van de texturen en de details ervan, omdat details zo'n grillig gevoel hebben alsof je het draagt ​​en je het gevoel hebt van, oh, geweldig.

En wie houdt er niet van om er mooi en mooi uit te zien als ze iets dragen? Dat is het hele concept van verkleden. Dat klopt. Dus

11:27 — AW27: de natuur als moodboard

Hoe omschrijf je dit proces, van idee naar daadwerkelijk product en verkoop in de winkel? Vertel ons bijvoorbeeld door het proces. Dit is net als elke keer dat ik een andere procesdag heb. Maar nu ben ik bezig met het bedenken van een universele manier om het te doen. Het begint dus meestal met een idee als dit. De volgende collectie waar ik aan werk, die lijkt op herfst, winter, zevenentwintig. En mijn idee is als zoomen, eigenlijk als kijken naar de creativiteit van de natuur, als geïnspireerd raken door de kleuren en als kunst en dan als inzoomen.

Dus alle details, zoals piepkleine nerven van een plant en de kleuren van de mot en zoals de vleugel van een vlinder. Dat is waar het vandaan komt. Dus elk seizoen heb ik een ander idee en ze zijn allemaal altijd geïnspireerd op de natuur. Ik ben een grote natuurzuiger.

12:25 — Het moeilijke deel van creëren

Ik kan me voorstellen dat dit een heel moeilijk proces is, toch? Omdat je uiteraard met niets begint en zoveel verwachtingen hebt van onze klanten, agenten, iedereen. Dus ik bedoel, het moet eerlijk gezegd een beetje een eenzaam proces zijn, omdat je vanaf nul begint. Je weet niet of wat je doet leuk zal vinden bij mensen. En ik denk dat het in het begin zelfs moeilijk moet zijn om jezelf te begrijpen, of je het nu leuk vindt of niet. Dus en dan denk ik dat je misschien een aha-moment hebt waarop je denkt: wauw, ik vind dit geweldig als het vorm begint te krijgen.

Juist. Maar de conceptualiseringsfase ervan is, denk ik, behoorlijk moeilijk. En ik zie het in je ogen. Je brengt een aantal dagen door met heen en weer gaan, deze stof uitkiezen, dat detail uitkiezen, het laten liggen en het weer pakken. En het is grappig als we naar andere ontwerpers hebben geluisterd: ze doorlopen allemaal dezelfde fase van controleren en heen en weer gaan totdat je denkt: wauw, dit vind ik leuk. Dit is echt goed. En als je je ontwerpen voor het eerst aan mij laat zien, is alles echt nieuw.

Alles is anders dan alles wat we hebben gedaan en zoals alles wat ik ergens anders heb gezien. Rechts. Omdat we geen andere merken kopiëren, wat echt zeldzaam is in onze branche. Dus voor mij, als ik ze soms zie, denk ik: ik vind dit geweldig. Soms vind ik het niet zo leuk. En het groeit bij mij. Rechts. Dus dan zie ik het de volgende dag en de volgende dag en het groeit op mij en uiteindelijk ben ik er dol op. En ik denk dat dit de stukken zijn die het uiteindelijk beter doen, de meest onconventionele, de meest unieke ontwerpen. Dus hoe weet je wanneer je het gemaakt hebt?

Hoe weet je bijvoorbeeld, wauw, dit is een knaller? Ik weet het pas als ik echt zie dat klanten er echt van houden. Maar het proces is echt moeilijk. Alsof ik meestal huil in mijn tranen en het altijd opgeef en het altijd tegen Miguel zeg. Luister, dit is mijn laatste ontwerpproces. Ik wil dit niet nog een keer doen. Ik stopte. Ik stopte. Ik neem ontslag. Ik ga met pensioen. Ik gebruik alle mogelijke woorden. Ieder half jaar doorlopen wij dit traject bij Be Sunset. Oh, ik had gisteren net één aflevering en ik dacht allemaal: oh, ik weet niet wat ik hieraan moet doen.

Maar als ik dan begin na te denken over hoe ik het wil maken, hoe ik de verschillende texturen wil gebruiken en de silhouetten die ik wil gebruiken, hoe zou ik me willen verkleden als een, weet je, de jongere versie van mij zou de pop elke dag willen aankleden, nadenkend over wat een unieke manier is om haar aan te kleden. Daar denk ik over na. Ik heb zoiets van, ik wil een verzameling maken. Ik wil het voor mij uniek laten voelen. En hoe zou ik het willen dragen? Dus ik vind het elke keer leuk als het een jaar eerder is.

Dus het bezorgt me echt veel enge momenten van: oh, wat als ze er dol op zijn? Wat als ze er een hekel aan hebben? Wat gaat er gebeuren? En het is een heel eenzaam proces. En meestal voer ik veel zelf-negatieve gesprekken. Maar dan neem ik een pauze en gebruik ik graag letterlijk een potlood, kleurpotloden. Ik draag mezelf altijd met aquarellen, notitieboekjes en potloodkleuren, zodat ik altijd, weet je, die reis van creëren kan maken en er niet over kan nadenken. En dat is het moment waarop ik eruit kom. Ja.

Elke keer als ik eraan denk, krijg ik er gewoon kriebels van. Maar dan denk ik aan de momenten waarop ik het heb overleefd. Dus het zorgt ervoor dat ik, weet je, meisje, je hebt het gedaan. Geloof gewoon in jezelf en je kunt het opnieuw doen. Dus ja, ik praat de hele tijd hier en daar.

16:08 — Bemonstering, verspilling en feedback

Geweldig. Dus hoeveel versies van ons kledingstuk, hoeveel proefversies doorloopt een kledingstuk totdat het klaar is? Nu probeer ik het op een manier te maken waarbij ik niet meerdere ontwerpprocessen hoef te doorlopen, vooral niet bij het nemen van monsters, omdat ik het gevoel heb dat het een hoop verspilling is en ik geen verspilling wil doen. Meestal werkt mijn geest heel gek als ik precies weet hoe een stuk eruit gaat zien.

En ik denk: schets het, zet de details neer, plaats de elementen, en dan denk ik: precies hoe het eruit gaat zien, en op de een of andere manier zorg ik ervoor dat het gebeurt. Dus ik hou van dat gevoel van, weet je, ik ga niet heen en weer om, weet je, veel verspilling en veel proces en tijd. Alsof het niet alleen mijn tijd is. Het is ook mijn, weet je, team dat van productie houdt en al hun tijd. Ik hou dus van het idee dat ik dat met deze inspanning kan doen. En ik hou van het idee, net zoals mijn geest weet hoe het moet gebeuren.

Ik krijg hier en daar feedback over de fittingen en zo, waar ik altijd graag naar luister. En ik hou van de ruimte voor verbetering. Dat klopt. Dus, ik bedoel, het is een beetje moeilijk omdat je een kledingstuk maakt waar misschien 99% van de mensen dol op is, maar er zal 1% van de mensen zijn die het niet geweldig zullen vinden, want Be Sunset is niet voor iedereen. Ze gaan je feedback geven. En ik denk dat het als ontwerper moeilijk moet zijn om te luisteren naar negatieve feedback over je creatie, die tenslotte je kindje is. Maar je bent een professional.

Je gaat terug naar de schets, je werkt er opnieuw aan, je verbetert de pasvorm. En elk jaar verbeteren we op basis van de feedback die we uit de markt krijgen. Wij stellen dat dus erg op prijs. Bedankt. Iedereen die feedback geeft is heel belangrijk. Uiteindelijk zijn jullie mijn klanten. Je gaat het dragen. Als je er niet blij mee bent, wat moet ik dan doen? Ik doe niet het juiste werk. Ik ben niet op de juiste plek. Geloof me, ja, ik haat het, in de eerste plaats is het zo dat als ik kritiek krijg, ik weer moet zeggen: oh shit.

En ik heb het gevoel van: oh, ik weet niet hoe ik dit moet doen. Ik weet niet hoe ik hier doorheen moet komen. Het is zo moeilijk. Maar dan denk ik: oh, je krijgt feedback. Jij kunt het beter doen. Leer hoe u het beter kunt doen. En zo leer ik nu hoe ik goed met kritiek om kan gaan, en hoe ik gaandeweg ook beter kan worden. Uiteindelijk is dit de reis. En ik wil het elke keer beter doen als ik het doe. En we zien groei seizoen na seizoen. En ik denk dat er geen betere feedback is dan dat.

Zoals klanten die terugkomen, hun bestellingen verhogen en meer willen experimenteren met Be Sunset.

18:51 — Het vertrouwen van kopers winnen

En laat mij het je vragen, want op dit moment zijn we een beetje bekend, een beetje beter bekend in sommige plaatsen in Europa, in Zuid-Europa, in sommige staten van de VS. Kopers komen dus bij ons terecht omdat ze ons op internet en op de beurzen zien. Maar hoe was het om de eerste groothandelsklant te overtuigen om bij u te kopen terwijl niemand ons kende? Mijn God, dat was een moeilijke. Maar ik denk dat wat ervoor zorgde dat ze langzaam steeds weer bij ons terugkwamen, het was alsof we seizoen na seizoen nieuwe creaties maakten. Net als tegenwoordig is mode een beetje saai geworden.

Ik moet zeggen dat mensen steeds weer hetzelfde doen.

Voor mij gaat de reis over het geven van iets nieuws elke keer dat ze naar de Be Sunset komen of elke keer dat ze naar Be Sunset komen en dat is voor mij de uitdaging op zich, maar ik hou echt van die uitdaging omdat ik ze op die manier zoveel creatieve versies van Be Sunset kan geven en dan kunnen ze elke keer van het vorige seizoen tot het huidige seizoen dragen in hun garderobe-basisstuk en dat is wat ik graag doe. Ik combineer mijn SS26-kledingstukken met mijn AW en nu ben ik net als SS27, waarvan enkele fragmenten jullie hebben het gezien.

Ik ben zo opgewonden dat dat seizoen van start gaat, omdat het op dit moment een van mijn favorieten is. En weet je, het geeft me zoveel vrolijke gevoelens. Maar dat is precies wat ik steeds beter wil doen. En ik denk dat dat de reden is dat onze klanten keer op keer bij ons komen. En dat waardeer ik echt heel erg. Weet je, ten eerste geloofden ze in ons. En iets anders dat heel belangrijk is waarom ze keer op keer bij ons komen, is de prijs. Wij zijn zeer concurrerend als het gaat om onze prijzen met de echt goede kwaliteit. Geweldig.

Ik denk dat het allemaal om de creativiteit gaat. Mensen blijven bij ons komen. En ik denk dat Be Sunset hen die knaller voor hun raam biedt, toch? Met kleding van Be Sunset creëer je een prachtige etalage. En het is net dat kleine accent dat hun winkel nodig heeft. Het is gewoon een wow-factor. Ik denk dat ik erg vernederd ben door het vertrouwen dat onze groothandelsklanten in ons hebben gesteld, omdat ze in het begin, zoals je zei, duidelijk niet wisten dat dit alleen voor de goede orde was. SS27 betekent Lente-Zomer 27 en AW betekent Herfst-Winter 27, wat in de VS Herfst-Winter 27 is.

En ze kwamen naar ons toe. Ze hielden gewoon van onze spullen. Niemand kende Be Sunset. En ze hadden het vertrouwen om de bestellingen bij ons te plaatsen en ons 10.000 euro te geven om producten naar hun winkels te sturen. En ze waren feitelijk bezig met de verkoop van Be Sunset aan hun klanten die Be Sunset ook niet kenden. Ze hebben dus zoveel voor dit merk gedaan en we zijn ze, eerlijk gezegd, allemaal ongelooflijk dankbaar, omdat er nu kopers komen die Be Sunset misschien al een of twee jaar kennen. Wij voeren veel social media campagnes.

Maar toen kende niemand Be Sunset. Ze waren er gewoon voor het product, vonden het geweldig en stelden hun vertrouwen in ons. En dat niet alleen, de klanten die we toen hadden, zoals onze sieradenklanten, zijn nog steeds onze klanten voor onze kleding. Dus dat betekent zoveel voor mij, want dat laat zien dat ze graag met ons werken en van mijn product houden, wat mij de gelukkigste persoon op aarde maakt.

22:16 — De eerste online bestelling

Goed. Wij verkopen dus niet alleen groothandel, wij verkopen ook online. Hoe was het om je eerste verkoop binnen te halen? Het was alsof ik in het rond sprong zodra ik de eerste online bestelling kreeg. En toen dacht ik: oh meid, nu moeten we de verpakking plannen. Nu moeten we kijken hoe we het moeten verzenden. Kijk naar de prijzen van waar te verzenden, hoe te verzenden en al die dingen. Maar alsof het gevoel van het ontvangen van de eerste bestelling dolgelukkig was. Ik had zoiets van, ja, ik sprong overal rond als een klein kind. We moeten uitzoeken hoe we dit moeten doen, hoe we dat moeten doen.

En dan zegt hij: maak je geen zorgen, we zullen het allemaal doen. Er is absoluut een niveau van improvisatie voor nodig om in 2026 een bedrijf te runnen. Je moet er voor gaan. En als je dan de verkoop krijgt, zul je erachter komen hoe je het doet. Dus zijn we gewoon naar een winkel gegaan, hebben er een mooie doos neergezet en deze verzonden. En de klant was zo blij. Dus bedankt daarvoor. Bedankt, iedereen. Dat is Nidhi Patel voor jou, ontwerper van Be Sunset. Hartelijk dank voor uw tijd vandaag. En kom alsjeblieft op elk moment terug. Bedankt.

Ik ben zo blij om deze paar fragmenten te delen over hoe ik de collectie maak. Ik wil je heel graag door een ander verhaal leiden, dat meer diepgang zal geven in hoe mijn geest werkt en hoe ik ontwerp en zo, omdat er heel veel verhalen zijn die ik kan vertellen. Ik kan niet wachten om meer te delen. Ontzettend bedankt. Fijne dag allemaal. Tot ziens. Tot ziens.